Ze is 45 jaar en gescheiden. Hij bleek al langere tijd vreemd te gaan en toen ze daarachter was gekomen stond haar leven echt volledig op zijn kop. Het was puur overleven geweest. Nu, twee jaar verder, heeft ze zich redelijk herpakt en is ze uit de “paniekstand”. Ze voelt zich gedragen door haar vriendinnen in het dorp. Voorzichtig is ze ook weer aan het daten gegaan. En dat is nu het probleem. Haar beste Vriendin, die zelf vijf jaar geleden gescheiden is en in Amsterdam woont, vindt namelijk dat ze dat nog niet moet gaan doen. 

Na de scheiding vond ze veel troost bij deze Vriendin, die ze al sinds haar twaalfde kent. Ze tennisten toen samen, bleven bij elkaar logeren etc. Na de middelbare school hebben ze altijd contact gehouden. De Vriendin is echter na haar eigen vechtscheiding enorm verbitterd en verzuurd geraakt. 

Toen zijzelf op een heel vervelende manier er was achter gekomen dat haar ex haar bedroog, was dat fijn geweest. Ze waren samen boos en verdrietig geweest. Ze had bij de Vriendin toen altijd een luisterend oor gevonden. Maar na twee jaar was ze klaar met het boos zijn, en had ze de scheiding achter zich gelaten. Het single leven, vond ze inmiddels, had ook zeker zijn voordelen en er waren veel interessante mannen op de wereld als je ervoor open stond. Sommigen waren zelfs veel Interessanter dan haar ex, vertelt ze met een scheve grijns. Dus had ze zich ingeschreven bij een datingsite, deed ze mee aan een mixed tenniscompetitie en wilde ze online speeddaten eens gaan uitproberen. De Vriendin trapt echter bij alles wat ze onderneemt standaard hard op de rem en zegt dingen als ‘Dat moet je niet doen, je wordt alleen maar weer teleurgesteld.” en ‘Mannen deugen niet, ze zijn maar op 1 ding uit…’. 

Aarzelend zegt ze: “Ik heb echt het idee alsof ze niet wil dat ik weer gelukkig word. Dat ze er echt alles aan wil doen om me diep in de put te laten blijven zitten, net zoals zij. Als ik daar iets van zeg, ontkent ze het. Wat vind jij hier nou van?”, besluit ze.

Ik zeg: “Mensen kunnen veranderen gedurende hun leven. En dat heeft uiteraard ook zijn impact op de vriendschap. Mijn visie is dat echte vrienden je bijstaan tijdens goede en slechte tijden, en je gunnen dat je gelukkig bent en je helpen het beste uit jezelf te halen. Als je ze spreekt of ziet, zou je daar blij en energiek van moeten worden. Dat noem ik ‘hoogfrequente’ vriendschappen. De ‘laagfrequente vriendschappen’ zuigen je juist leeg, en als je ze ontmoet moet je daar echt van bijkomen.” 

Ze denkt hier even over na en zegt dan: “Kan de Vriendin van hoogfrequent laagfrequent zijn geworden?” “Ja,” bevestig ik, “dat kan heel goed. Door bijvoorbeeld de scheiding. De Vriendin zit nog helemaal vast in haar verdriet en boosheid, en wil dat nog niet loslaten zo te horen. Jij daarentegen hebt je negatieve ervaring zo goed en kwaad als dat ging geïncasseerd en verwerkt en je staat nu weer open voor een nieuwe ronde. Je bent door je ervaring gegroeid. Je weet daardoor nu, denk ik, beter wie je bent, wat je wil en wat je prioriteiten zijn?,” check ik bij haar. Ze zegt meteen heel resoluut: “Oh helemaal, ik heb zoveel geleerd over mezelf en wat en wie voor mij belangrijk zijn. Ik wil gewoon weer gelukkig worden met een fijne partner. Maar dat lijkt mijn Vriendin niet te willen voor mij.” Ik zeg meevoelend: “Jij gaat weer door met je leven, zij kan dat (nog) niet.” “Wat moet ik dan doen? Ik geef nog steeds veel om haar,” zegt ze verdrietig. “Dat begrijp ik”, zeg ik, “maar soms is het beter om in liefde vriendschappen die ‘giftig’ zijn geworden los te laten, voor iedereen.”

Ik zeg dan langzaam: “Some people are part of your history, but not of your destiny”. Ze vertaalt zachtjes: “sommige mensen zijn deel van je geschiedenis maar niet van je levensbestemming.” En peinzend zegt ze dan: “Hmm, zoals mijn ex?” “Ja, precies”, zeg ik. “Die zin vind ik zelf erg helpen bij het iedereen in zijn waarde laten en in liefde loslaten. Ik zou als ik jou was gewoon het contact nu niet intensief opzoeken en, als je contact hebt, het doseren. Een adempauze zeg maar, maak het behapbaar voor je. Kijk eens hoe dat uitpakt voor jullie relatie.” Ze knikt en zegt: “Dat lijkt me een goed plan.”  

Soms is het beter, of noodzakelijk, om liefdevol mensen (tijdelijk) los te laten. 


Gepubliceerd in de Baarnsche Courant op vrijdag 5 juni 2020

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *